آرای وحدت رویه
آرای وحدت رویه، تصمیماتی هستند که توسط دیوان عالی کشور صادر میشوند و زمانی کاربرد دارند که در خصوص یک موضوع حقوقی یا کیفری، بین شعب مختلف دادگاهها اختلاف نظر وجود داشته باشد.
پس از صدور رأی وحدت رویه، تمام دادگاهها موظفاند در موارد مشابه، مطابق آن رأی عمل کنند.
شناخت این آرا، نقش مهمی در پیشبینی نتیجه پرونده و انتخاب مسیر درست حقوقی دارد.
مطالبه نفقه زوجه
در یکی از آرای وحدت رویه، تأکید شده است که عدم تمکین زوجه باید در دادگاه و با حکم قطعی اثبات شود و صرف ادعای زوج، مانع از تعلق نفقه نخواهد بود. این رأی باعث شد رویه بسیاری از دادگاهها در خصوص دعاوی نفقه، به نفع حمایت از حقوق قانونی زوجه تثبیت شود.
مسئولیت کیفری در چکهای بلامحل
در رأی وحدت رویهای دیگر، مشخص شد که در برخی شرایط خاص، صدور چک بلامحل صرفاً دارای جنبه حقوقی است و تعقیب کیفری ندارد. این رأی، مرز بین مسئولیت کیفری و حقوقی صادرکننده چک را شفافتر کرد و در کاهش طرح شکایات کیفری نادرست مؤثر بود.
قابلیت استماع برخی دعاوی خانوادگی
در یکی از آرا، دیوان عالی کشور اعلام کرد که طرح همزمان بعضی دعاوی خانوادگی در یک دادخواست، مانع رسیدگی دادگاه نیست. این رأی باعث تسهیل روند رسیدگی و جلوگیری از اطاله دادرسی در پروندههای خانوادگی شد.
اختلاف در صلاحیت مراجع رسیدگی
در مواردی که بین دادگاه عمومی و مراجع دیگر (مانند دادگاه خانواده یا انقلاب) اختلاف در صلاحیت وجود داشته، آرای وحدت رویه با تعیین مرجع صالح، از سردرگمی اصحاب دعوا جلوگیری کردهاند.