تاریخ نظریه: ۱۴۰۵/۰۱/۳۱
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۴/۷۷۱
شماره پرونده: ۱۴۰۴-۱۲۷-771ح
استعلام:
رسیدگی به اعتراض به رای کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی در صلاحیت چه مرجعی است؟ آیا وفق تبصره یک ماده ۹ قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات و الحاقات بعدی پس از سپری شدن مدت پنج سال از تاریخ تصویب آن باید در دادگاههای ویژه مستقر در مرکز استان دعوا مطرح شود و یا آنکه بر اساس عمومات حاکم و قانون زمین شهری، دعوا باید در دادگاه محل وقوع ملک، مطرح و به آن رسیدگی شود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
حکم مقرر در تبصره یک (اصلاحی ۱۳۹۴) قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات و الحاقات بعدی، ناظر بر اعتراض اشخاص ذینفع به اجرای ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع مصوب ۱۳۴۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی است و منصرف از رسیدگی به اعتراض اشخاص ذینفع به رای کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی است. با عنایت به ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، به این اعتراض در دادگاهی که مال غیر منقول در حوزه آن واقع است، رسیدگی میشود.