آرشیو آرا وحدت رویه

رای وحدت رویه شماره ۸۷۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۱۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور | عدم مسئولیت مدیران شرکت‌های ورشکسته نسبت به خسارت تأخیر تأدیه چک

موضوع این پرونده وحدت رویه، حل اختلافِ حاصل شده میان شعب دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران پیرامون مسئولیت یا عدم مسئولیت مدیران و امضاکنندگان چک‌های صادرشده از سوی شرکت‌های ورشکسته نسبت به پرداخت خسارت تاخیر تادیه است؛ بدین‌شرح که برخی محاکم با استناد به اصول اسناد تجاری و ماده 19 قانون

رای وحدت رویه شماره ۸۷۱ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۱۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور | ملاک احتساب مهلت تجدیدنظرخواهی سازمان بازرسی کل کشور

موضوع این پرونده وحدت رویه، حل اختلافِ حاصل شده میان شعب دادگاه‌های تجدیدنظر پیرامون نحوه احتساب مهلت تجدیدنظرخواهی سازمان بازرسی کل کشور از آراء مراجع قضایی است؛ بدین‌شرح که گروهی از قضات با تفسیر موسع، تاریخ اعلام اعتراض سازمان به دادستان جهت اخذ موافقت را ملاک قرار داده، اما گروه

رای وحدت رویه شماره ۸۷۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۷/۲۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور | قابل استماع نبودن دعوای الزام به ثبت چک صیادی در سامانه صیاد

موضوع رای وحدت رویه، اختلاف نظر میان شعب سی‌ودوم و یکصدم دادگاه تجدیدنظر استان تهران درباره امکان طرح دعوای «الزام صادرکننده چک صیادی به ثبت آن در سامانه صیاد بانک محال‌علیه» با استناد به ماده 21 مکرر قانون صدور چک مصوب 1397 و اصلاحیه مورخ 1400/01/29 است. اختلاف میان شعب

رای وحدت رویه شماره ۸۶۹ مورخ ۱۴۰۴/۰۶/۲۵ هیات عمومی دیوان عالی کشور | ماهیت و مبنای محاسبه خسارت بدنی راننده مقصر حادثه ناشی از وسایل نقلیه

موضوع از اختلاف استنباط شعب سوم و چهل‌ودوم دیوان عالی کشور درباره ماهیت و شیوه محاسبه خسارت بدنیِ راننده مقصر حادثه ناشی از وسایل نقلیه ناشی میشود؛ شعبه سوم با تمسک به مواد 3، 10 و 13 «قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی

رای وحدت رویه شماره ۸۶۸ مورخ ۱۴۰۴/۰۵/۲۸ هیات عمومی دیوان عالی کشور | نحوه تعیین صلاحیت دادگاه در رسیدگی به جرم پولشویی مطابق ماده ۱۱ قانون مبارزه با پولشویی و ماده ۳۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری

هیات عمومی دیوان عالی کشور در رای وحدت رویه شماره 868 مورخ 1404/05/28 به اختلاف نظر ایجادشده میان شعب بیستم و پنجاه‌ودوم دیوان عالی کشور درباره مرجع صالح رسیدگی به جرم پولشویی رسیدگی نمود. شعبه بیستم با استناد به ماده 310 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و با این

رای وحدت رویه شماره ۸۶۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۵/۲۸ هیات عمومی دیوان عالی کشور | تیراندازی سهوی فرد نظامی فاقد وصف کیفری است و صرفا مرتکب از باب مسئولیت مدنی، ضامن جبران خسارات وارده خواهد بود

هیات عمومی دیوان عالی کشور در رای وحدت رویه شماره 867 مورخ 1404/05/28 به اختلاف نظر ایجاد شده میان شعبه اول دادگاه نظامی دو استان خوزستان و شعبه اول دادگاه تجدیدنظر نظامی استان همدان در خصوص جرم‌انگاری تیراندازی سهوی توسط نیروهای مسلح رسیدگی نمود. شعبه خوزستان با استناد به ماده

رای وحدت رویه شماره ۸۶۶ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۳۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور | اختیار دادگاه در اعمال کیفیات مخففه برای مجازات‌های ترکیبی

موضوع رای اختلاف نظر میان دو شعبه دیوان عالی کشور درباره لزوم یا اختیارِ اعمال تخفیف در همه اجزای مجازاتِ جرم واحد با مجازات های متعدد است. در پرونده مطروحه، محکومان به استناد ماده 3 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری، مواد 592 و 593 قانون مجازات

رای وحدت رویه شماره ۸۶۵ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۳۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور | صلاحیت دادگاه صلح در دعاوی مالی منقول و غیرمنقول تا یک‌میلیارد ریال

موضوع رای در خصوص اختلاف نظر در صلاحیت مرجع رسیدگی به دعاوی مالی مربوط به اموال غیرمنقول با بهای تا یک میلیارد ریال است. شعبه سی و نهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران با استناد به ماده 4 و بند 1 ماده 12 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1402، اطلاق عبارت

رای وحدت رویه شماره ۸۶۴ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۲۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور | مرجع صالح برای رسیدگی به دعوای مطالبه دیه از بیت‌المال

موضوع این رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور، اختلاف نظر شعب دیوان عالی کشور درباره مرجع صالح برای رسیدگی به دعوای مطالبه دیه از بیت‌المال بود. برخی شعب با استناد به ماده 11 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادگاه محل اقامت خوانده را

رای وحدت رویه شماره ۸۶۳ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۲۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور | تعیین مرجع صالح برای رسیدگی به جرایم نظامیان در صورت معاونت یا مشارکت با متهمان غیرنظامی

موضوع این رای وحدت رویه دیوان عالی کشور، اختلاف نظر شعب دیوان عالی کشور درباره تعیین مرجع صالح برای رسیدگی به جرایم نظامیان در صورت معاونت یا مشارکت با متهمان غیرنظامی است. شعبه بیست و چهارم دیوان عالی کشور، با استناد به ماده 311 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392